Voila, ik ben er geraakt. Na een vlucht van een kleine 27 uur zette ik voet aan de grond in Melbourne. Onderweg heb ik geleerd dat Dubai echt wel extravagant uit de hoek kan komen ("Vertu" gsm's met de hopen te koop), dat ze daar geldbriefkes hebben waar ge alleen iets kunt van opmaken door naar de achterkant te kijken en dat er in Kuala Lumpur een ander soort hoofddoek wordt gedragen dan bij ons. Twee keer was het nacht, en twee keer heb ik dus twee van 's werelds hoogste torens (Burj Khalifa en de Petronas Towers) niet kunnen zien. Misschien bij terugkomst...
De douane was vree sympathiek en bleef uit mijn tassen. Enkele vragen over wat ik kwam doen in Australië later, en een aanmanin om zeker naar Cairns te gaan, stond ik op de bus te wachten. Het was op dat moment dat ik voor het eerst merkte dat het weer in Melbourne kan omslaan in een mum van tijd. Ik kijk rond, koop een ticket, geef geld en ineens klettert het. Not unusual, it seems.
Melbourne is een prachtige stad, waar duidelijk intelligent gebouwd is. Het CBD (Capital Business District denk ik) is recht-op-recht, met enkele brede uitvalswegen en de sportaccomodaties vlak buiten het centrum. Een gratis tram cirkelt rondjes rond het CBD, voor de andere trams is het betalen. Ze hebben zelfs een danscafé gebouwd die voor de helft onder water ligt (in de rivier) en waarvan het dak een wandelbrug is over de rivier. Vet! En het Eureka Skydeck kijkt 360° uit over de stad van op zo'n 88 verdiepingen hoog. Het hoogste viewing platform van het zuidelijk halfrond. Daar moest ik geweest zijn :-) Ik was er zelfs effe ontroerd toen ik met de rustige muziek op de achtergrond naar de duizenden avondlijke lichtjes beneden keek. En ja Michiel, ik heb foto's genomen met een 15" lichtinval en een statiefke...
De Melburnians zijn open en vriendelijk. Een verschil met ons Europeanen, echt waar. Bots bij ons tegen iemand aan en ge hebt kans op boel; bots hier tegen iemand aan en zij verontschuldigen zich met een "oh sorry mate". Excuses van uzelf worden beantwoord met een typische "no worries". Bestel een koffie: "Can I have a coffee please?" - "No worries mate". Vandaag een praatje geslagen met de houders van een kleine brunchtent en hun maat Fav, die zoals intussen toch al 5 of 6 mensen het gesprek begonnen met "where are you from, mate?", zodra ze mijn niet-Australisch Engels hoorden. Ze hebben mij meteen ook maar wegwijs gemaakt in de basics van het Australian Football dat ik morgen ga bekijken en ze raadden mij de wedstrijd van St. Kilda v Hawthorn aan, morgen in het MCG.
Melbourne Cricket Ground is een van de vele stadions die Melbourne telt, naast het Etihad Stadium, AAMI Park, Rod Laver Arena en HiSense Arena. Stuk voor stuk goed onderhouden pareltjes. Het Melbourne Park, waar de Australian Open worden gehouden, ligt er tiptop verzorgd bij, maar ze zijn er wel aan het werken. Alles moet immers nog tiptopper zijn tegen januari. Jammer genoeg regende het die dag serieus, maja, "no worries"!
Het moet hier de properste stad zijn die ik al ooit heb gezien. Tot nu toe heb ik nérgens graffiti gezien en kon ik misschien 10 butts vinden, sigarettenpeuken. Zelfs een tunnel onder het station door - beeld u zelf maar in hoe dat eruit zou zien - was gewoon proper. En veilig ook volgens mij, want verlicht en van camera voorzien. De stad is erg gezellig en zeker niet te druk, wat opvallend is aangezien ze mij zeiden dat er hier 4 miljoen mensen wonen.
Eergisterenavond heb ik een klein toertje door het avondlijke Melbourne gemaakt met Sam(uel), een Zwitser die intussen al ergens in India rondhangt. Er zijn inderdaad veel mogelijkheden om iets te gaan doen, zowel hevig als rustig. Wij hebben het rustig gehouden met een pint en een schooner.
De levensstandaard van de mensen hier kan duidelijk tippen aan die van bij ons, als hij niet hoger ligt. De levenskost ligt wel onmenselijk hoog voor ons Europeanen. Subway-broodjes aan 7 A$, 9 A$ voor ontbijt, 4 A$ voor 2 halve literkes water of Pepsi (ja Bert, sorry),... Voor de Aussies [spreek uit: Ozzies] is dat minder het geval, want die verdienen dik cent. Voor minder dan 20 A$ (15,5 euro) netto per uur komen ze hun bed niet uit, vrees ik. Het is dan ook te merken, want ze zijn, op straat althans, duidelijk beter gekleed dan in, ik zeg zo maar wat, Coventry. En de Aziaten, die zijn overal, en dus ook hier. Met de hopen. Ook in het hostel, dat overigens heel proper is.
Om af te sluiten nog een paar gekke dingen die mij opvielen waarvan Mando waarschijnlijk zou zeggen "typisch dat u dat opvalt":
- wc-papier is eigenlijk één hele lange rol, zonder scheurvoorzieningen
- er wordt links gereden, en soms doen de auto's iets heel geks om naar rechts af te slaan: namelijk eerst links uitwijken tot ze dwars voor de wachtende auto's van links staan, om dan alles voorbij te laten en dan naar rechts te gaan, de fameuze "Melbourne hook"
- veel camera's op straat, maar zeker niet overal, zeker niet zoveel als in, ik zeg zo maar wat, Coventry
- Fransen moeten altijd zonodig weten of ik Frans praat omdat ik uit België kom
- niet alle Aziaten staan in een winkeltje, maar in elk winkeltje staat wel een Aziaat
Zondag neem ik de bus ofwel het vliegtuig (zeker als dat evenveel kost) naar Canberra of Sydney. Waarschijnlijk Canberra.
Cheers!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten