Sydney, glorious Sydney

Al van in de lucht bleek Sydney, met vooral haar prachtige Opera House en haar al even iconische Harbour Bridge even imposant als verwacht. De stad is duidelijk een stuk groter dan Melbourne, een stuk chaotischer en een stuk zonniger. Zon, yes!

Het hostel waar ik tot vandaag verbleef was uitstekend en een stuk socialer dan in Melbourne. Een grote lobby met keuken, kamers met ruime lockers en veel meer stopcontacten, een een absolutely fabulous rooftop view. Inderdaad, het dak van het gebouw is ingericht als een terras en geeft een fabelachtig uitzicht over de haven met beide iconen in een oogopslag.

Er werden ook een paar toffe activiteiten georganiseerd zoals een tripje naar de Scubar, een danscafé waar lollige krabbenraces gehouden worden of een rooftop BBQ met allerlei vlees waaronder, inderdaad, kangoeroe! Kangoeroe smaakt eigenlijk zoals rundsvlees, maar is iets taaier.

Ik ben eigenlijk onmiddellijk naar circular quay [spreek uit als: kiej], het bruisende stadscentrum gewandeld. Dat is de kaai waar een aantal ferry's aanmeren die iedereen zowat overal naartoe brengen. De weg vinden is hier een stuk moeilijker dan in Melbourne, want het is hier allemaal chaotischer en minder vaak recht op recht, een beetje zoals Brussel, maar dan veel beter en geschikt voor zo'n 4 miljoen mensen.

Ook Sydney is een propere stad met een heel hoge levensstandaard. Mensen zien er meestal zakelijk of toch zeker heel fatsoenlijk uit en durven het aan om met comfortabele wandel- of loopschoenen onder hun kostuum naar hun werk en terug te wandelen. Ik neem aan dat die hoge hakken in de sakosj zitten ofzo...

Maar nu meer to the point. Ik vind Sydney onwaarschijnlijk mooi. Het is als een combinatie van Antwerpen (als havenstad die is wat ze is dankzij de Schelde), Sevilla (zonnig en sfeervol) en met de drukte en hoogbouw die hoort bij een grootstad als bijvoorbeeld New York. Vanop de top van een van de pylonen van de Harbour Bridge kan je zelf de pracht aanschouwen. Ongelofelijk. Moving. Maar daar begon het pas... O ja, voor pa: er werden zo'n 6 miljoen klinknagels gebruikt voor de brug, heel veel beton en staal en zo'n 16 mensen lieten het leven bij het bouwen ervan.

Mijn geboekte tour naar en door de Australische hoofdstad en politieke hart Canberra, werd afgelast en ik mocht als compensatie mee op de luxeversie van de Blue Mountains tour. Jammer, maar ook goed! Vlak (een tweetal uur rijden) buiten Sydney, heb je een stuk bergketen vol eucalyptusbomen. De Blue Mountains dus. Die Blue Mountains zijn ook echt blauw, tot je er bent en dan blijken bomen groen zoals altijd. Onderweg vertelde de buschauffeur annex gids natuurlijk hoe dit komt: de eucalyptus verdampt olie die een blauwe schijn geeft als de zon er op schijnt, het principe valt een beetje te vergelijken met een regenboog. Voor we bij de Blue Mountains aankwamen werd eerst halt gehouden bij Featherdale Wildlife, een zoo met de typische Australische dieren en de typische mogelijkheid to "cuddle a koala and feed a kangaroo". Been there, done that! Eenmaal aangekomen bij Echo Point, het kijkplatform hoog in de Blue Mountains, imponeert de rotsformatie die Three Sisters wordt genoemd. Dit is een rots die door jarenlange erosie is gevormd tot als het ware drie madammekes tegen elkaar. Maar dat was nog niet alles, want een kabelbaanritje in een volledig glazen kooi zou ons op een paar honderd meter boven de grond vlak langs een even hoge waterval brengen. Sommige mensen durfden gek genoeg niet naar beneden kijken door de glazen vloer :-) Op de terugweg naar Sydney bracht de buschauffeur ons nog door de Olympische site van Sydney 2000. De stadions zien er allemaal nog tiptop uit en de appartementen van het Olympisch dorp zijn verkocht en nu elk zo'n miljoen dollar waard. Typisch, toch? De site wordt nog steeds gebruikt voor allerlei sporten en het is waarschijnlijk daarom dat er nog vrij veel bezigheid was. Maar nog steeds was dat niet alles, want op het einde van de dag bracht een avondlijke cruise over de baai ons terug naar hartje Sydney. Voorbij de stadsiconen varen op een boot met een zacht briesje en in short - bloody outstanding...

De dag erna was het tijd om ook het Opera House een verdiend bezoek te brengen. Voor Jeroen: het hele project daar kostte naar het schijnt zo'n 120 miljoen, terwijl het op 7 miljoen geraamd was, en de daken bestaan uit allemaal waterafvloeiende kleine tegeltjes zo groot als een iPod. De architect was dood voor het gebouw af was, maar dat heb ik maar van horen zeggen... Achter de opera liggen de botanische tuinen, ook een prachtig stukje natuur in het midden van de stad.

Sydney heeft daarbovenop nog eens een bruisend nachtleven, met alvast twee plaatsen waar het goed feesten is: de Scubar en de Side Bar. Die Side Bar ziet er een beetje uit als de main room van de Versuz, maar dan onder een hostel in het midden van de stad. Buiten geen flard geluid te horen, gek genoeg. En geen inkom, zodat ik het nog sjikker vind. Sydney is ook zo'n stad waar er op straat een heel aantal publieke toiletten zijn die er niet uitzien zoals de gemiddelde wandelgang onder een autostrade en die gratis zijn. Came in handy, once.

De stranden dan, want ja, ook dàt heeft Sydney. De bekendste zijn Manly Beach en Bondi [spreek uit: bondaai] Beach. Manly Beach is best bereikbaar met de ferry en is een waar surfersoord doordat het eigenlijk een baai is met de ene golf achter de andere. Ook hier geen rotzooi te bespeuren op het strand (er roken wordt bestraft met een paar duizend dollar) en een promenade die lijkt op die van Barcelona, zoals ik die op de foto heb gezien althans. De zon zorgde voor een zalig weer en dus voelde ik mijzelf verplicht om mijn voeten voor het eerst in water van de Stille Oceaan te steken. En zij voelden dat het goed was. Ook Bondi Beach is, vooral in de zomer dan, the place to see and to be seen, een beetje zoals Miami Beach op tv lijkt te zijn...

Intussen zit ik op de bus en is het weer ochtend na een nachtritje van een kleine 10u naar de volgende halte, het dorpje Byron Bay: het meest oostelijke punt van Australië en normaal gezien nog iets warmer, zonniger, strandelijk en surfachtig, want het ligt noordwaarts. Amper kunnen slapen, want zeg nu zelf: wie kan slapen in een bus? Toch nog eens een poging wagen.

Cheers!